ถ้าพูดถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา..
... คนเราก็มักจะกล่าวอธิบายถึงความทรงจำต่างๆ โดยผ่านจากสิ่งที่เห็น

... ทั้งที่ความจริงแล้วนั้น ไม่ใช่เพียงแค่การที่สัมผัสด้วยตาเท่านั้นหรอก
แต่จากการสัมผัสด้านอื่นๆด้วย ซึ่งล้วนก็ต่างถูกหล่อหลอมให้ประกอบกันขึ้นมาเป็นความทรงจำ... เมื่อใดก็ตามที่มีสิ่งที่ใกล้เคียงหรือกระตุ้นให้รู้สึกบางอย่าง ความทรงจำที่ถูกบันทึกจากอดีตก็จะปรากฎขึ้นมาทันที..

... เหตุการณ์แบบนี้คงเคยเกิดขึ้นกับทุกคนมาแล้วไม่มากก็น้อยครั้ง

^ ^ ทว่าในครั้งนี้ค่อนข้างแปลกออกไป เพราะมันไม่ได้เกิดขึ้นกับตัวฉันเพราะได้สัมผัสถึงสิ่งกระตุ้นใดๆ แต่อยู่ดีๆ ก็นึกขึ้นมาเอง...

และ.. ทันทีที่นึกขึ้นมา
..กลิ่น ที่อยู่ในความทรงจำก็ถูกเรียกให้ระเหยออกมาด้วยพร้อมๆกัน


... กลิ่นที่ว่านี้ มีความสำคัญและพิเศษก็ เพราะความที่มันมีระยะเวลา...ของมันเอง
........

ในสมัยที่อายุประมาณ 13-14 ปี ตอนนั้นได้มีโอกาสได้เที่ยวที่ญี่ปุ่น 1 เดือนเต็มๆ
... ถ้าถามว่าชอบไหมที่นั้น คงต้องตอบตามตรงว่าชอบมากๆ เพราะสนุกและมีอะไรแปลกๆ ให้เห็น ที่ญี่ปุ่นมีของน่ารักๆ เยอะทำให้เจออะไรก็ตื่นเต้นไปหมดทุกที

...ถึงอย่างไรก็ตาม ยังไม่มีอะไรที่จะทำให้น่าจดจำและ ตื่นเต้นเท่ากับ กลิ่น........ ที่ได้พบที่นั่น...

ฉันค้นพบ กลิ่นนั้น จากการเดินผ่านผู้คนระหว่างข้ามถนนในโตเกียว...
ใครสักคนที่เดินผ่าน.. พร้อมกับกลิ่นบางเบา ล่องลอยผ่านตามเธอคนนั้นไป
มัน...ประทับใจ

กลิ่นในตอนนั้น... เป็นกลิ่นที่หอมมาก หวาน อบอุ่น แฝงความรู้สึกสดชื่นที่สดใส ไปพร้อมๆกัน ทำให้ตัวฉันเองถึงกับต้องหันตามไป...

".... กลิ่นอะไรนะ... น้ำหอมเหรอ... หอมมากๆ เลย......"

ตอนนั้นฉันคิดวนเวียนอยู่อย่างนี้และพยายามจะจดจำกลิ่นนี้เอาไว้ให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้
.....

หลังจากนั้นเป็นต้นมา ฉันก็พยายามตามหาต้นกลิ่นของมัน ... "น้ำหอมอะไรกันนะ ยี่ห้อไหน หรือจะเป็นยาสระผม หรือสบู่ หรือครีมกันแน่นะ"

ฉันดมทุกอย่าง.... ที่เป็นผลิตภัณฑ์ ซึ่งมีส่วนผสมของน้ำหอม...
ไม่มีอะไรที่เหมือนเลยสักนิด...

....

.....จนในที่สุด ตลอดระยะเวลา 6-7 ปี
จากการตามหาในทุกครั้งที่มีโอกาสได้ ดม..
ฉันก็ได้รู้ว่า ...
........กลิ่นน้ำหอมที่เคยได้กลิ่นนั้น ต้องเป็นน้ำหอมอย่างแน่นอน เพราะกลิ่นที่จัดและชัดเจนระดับนั้น มักไม่ผสมกับผลิตภัณฑ์ทั่วๆไป..
........และต้องเป็นกลิ่นที่มีส่วนผสมของ ผลไม้ อย่างเช่น พีช เป็นต้น

เพราะในช่วงเวลาที่ผ่านมา ฉันได้มีโอกาสดมหัวน้ำหอม อโรมาเทเรพี ทุกกลิ่น และกลิ่นของผลไม้ โดยเฉพาะกลิ่นของพีช ทำให้ฉันนึกถึง กลิ่นในอดีตตอนนั้นเสมอ

....และแล้วในวันนึงที่ฉันไม่เคยคาดคิด... เมื่อเวลาผ่านมาถึง 7 ปีเต็มๆ
ฉันและเพื่อนสนิทได้ไปเดินเล่นดูน้ำหอมด้วยกัน
ตัวฉันเองนั้นปกติเดิมทีไม่ได้ใช้น้ำหอมอยู่แล้ว ส่วนเพื่อนคนนี้นิยมใช้ น้ำหอมของ"Davidoff"






"Davidoff , woman Eau De Toilette"ซึ่งจะเป็นกลิ่นที่หอมเย็น ยิ่งเวลาที่กลิ่นอ่อนลงมากๆ แล้ว จะหอมมากๆเลย เป็นกลิ่นที่ดูคล้ายแฝงความรู้สึกเอาไว้มากมาย ^^



.... ระหว่างนั้นเองที่ฉันก็ดมไปเรื่อย กับกลิ่นน้ำหอมสารพัด ทั้งที่ถูกเรียกว่า "น้ำหอม" เหมือนกัน แต่บางกลิ่นฉันว่ามันไม่หอมเลยสักนิด - -; ทำให้ตระหนักถึงความแตกต่างของคนเรามากขึ้น

แต่ตอนที่คิดอย่างนี้อยู่นั้น เพื่อนก็ชี้ไปที่บูทของ "Lavin" และบอกว่า ".. น้ำหอมของเค้ากลิ่นหนึ่งหอมมากๆเลยล่ะ ไปลองดูกัน"

ฉันได้ยินดังนั้นก็รีบเดินไปดู...
ลักษณะขวดน่ารัก น่าสนใจมากเลย มันสะดุดตาฉันในตอนนั้นเอง



" Eclat D'ArPEGE "
คือชื่อของน้ำหอมขวดนี้...

เพื่อนของฉันจึงหยิบขึ้นมาลองฉีดเข้าที่แขนของฉัน แล้วให้ลองดมดู...
.....ซึ่งในตอนนั้นเอง ที่ละอองของน้ำหอมขวดนี้ พุ่งออกมาและล่องลอยเข้ามาใกล้ตัวฉัน

............. เอ๊ะ.......

....... ฉันถึงตะลึง และรู้สึกคิดอะไรไม่ออกในเวลาชั่ววินาทีนั้นที่ กลิ่น นี้ฟุ้งกระจายออกมา...... มันเป็นกลิ่นที่ฉันรู้จัก และฉันก็จำมันได้เป็นอย่างดี

...ด้วยความที่กลิ่นซึ่งถูกฉีดออกมาจากขวด จะฉุนมาก ทำให้ฉันไม่แน่ใจในตอนแรก..
แต่พอเมื่อไม่กี่วินาทีต่อมาที่กลิ่นจางไป... ฉันยกแขนของตัวเองขึ้นมาใกล้ๆ...

ไม่ทันที่จะได้ดม ฉันถึงกับยิ้มออกมาทันทีอย่างไม่รู้ตัว
..........ลืมทุกอย่างไปในทันที

.....

" กลิ่นที่ตามหามานานแสนนาน.......... ฉันพบแล้ว"


มันคือกลิ่น ๆ เดียวกันกับ กลิ่นในความทรงจำของฉัน ในอดีตเมื่อ 7 ปีที่แล้ว
ฉันไม่อาจจะลืมได้ลง แม้ว่าจะไม่เคยได้กลิ่นอีกเลยในระยะเวลาที่ผ่านมา

อย่างน้อยฉันก็ได้พบแล้วและรู้ว่า กลิ่นที่ฉันรอคอยมาตลอดนั้นอยู่ที่ไหน..
ฉันตัดสินใจที่จะไม่ซื้อ
.... ที่ไม่ซื้อ ก็เพราะว่า ฉันไม่อยากจะดมในทุกครั้งที่มีโอกาส
ฉันอยากจะให้ถึงเวลาที่ฉันต้องการมันที่สุดอีกครั้ง
และเก็บ กลิ่นๆ นี้ เอาไว้เป็นความทรงจำอีกครั้ง...

ในวันนั้นที่ฉันได้พบกลิ่นนี้อีกครั้ง ทำให้ฉันยิ้มและหัวเราะได้ตลอดเวลา
ความรู้สึกที่เหมือนได้มีความสุข คล้ายค้นพบความรัก คล้ายการประสบความสำเร็จ..
คล้ายกับกว่า อดีตในความทรงจำที่ผ่านมา ได้หวนคืนกลับมาอีกครั้ง...


....

... ทั้งที่เป็นแค่กลิ่น แค่กลิ่นหอม กลิ่นๆ นึงเท่านั้น...
มันกลับมีอะไรพิเศษต่อความรู้สึกมากมาย จนอธิบายไม่ถูก

ถ้าคนเราทุกคนรู้จักที่จะจดจำและให้ความสำคัญต่อสิ่งๆ หนึ่งแล้ว...
ฉันว่าสิ่งๆนั้น ย่อมก็คงพิเศษไม่แพ้กัน ...

คงจะสร้างความสุขที่ยิ่งใหญ่ให้ได้ แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งเพียงเล็กน้อยก็ตาม...


^_^

You were my sky

posted on 11 Apr 2009 16:45 by shiaya  in Lyric
"Kimi ga Sora datta"
      " 君が空だった "
" You were my sky "

by Aki Misato
from My-HiME (ED)

 
I couldn't say, "Don't lose your way."
And there are feelings that couldn't reach you.
Shake off that all too lonely smile,
And to that wound-like loneliness, good-bye.
 
Even passion hurts.
Chase after the fragments of eternity.
You were my sky, you were my dream.
Turn the days thawed by passion...
 
Into unforgettable memories,
And adorn them on your chest.
Search for my life, we will meet again someday.
I loved your clear eyes.
Now we are on different paths, making our way to "RESTARTING"
 
We slept without understanding each other.
I felt your weakness and your pain.
Though I loved you without a thought, Time is over.
 
Hold me close.
I feel my heart disappearing and I'm afraid.
In the clinging night, the stars
Were all we saw.
 
In the midst of time, we were entwined by destiny.
The dancing feathers are heading towards our desired tomorrow.
Wishin' for my love, I will fly beautifully.
Give me a smile and kiss me softly.
Where are you going? That gentle voice of yours.

 
When I looked up, you were my sky.
The dancing feathers were a dream.
Wishin' for my love, I will fly beautifully.
Turn the sky blue times we passed by,
Into unforgettable memories,
And adorn them on your chest.
Search for my life, we will meet again someday.
I loved your clear eyes.
Now we are on different paths, making our way to "RESTARTING"
 
....

Short..

posted on 11 Apr 2009 16:42 by shiaya  in Diary
Same as my ordinary day..
Falling rain outside the windows in evening..
I can see it here on the gray chair which is quite old.

I am staring at the monitor of my frank computer set
Dizziness begins to choke my head and make whole environment spin around..
Am I going to die or just stunned by something there ?
Oh my...

I could run to a road and let my body crashed by a car
With this drivel please don't mind me..
I just suffer from something that I don't know about it.
I am so sad and cry for no reason.

Something does occur on me..
Please ... give me a chance to live again.
I know I must be strong for living..

To be me, myself it is enough..
And I will be there to let no one replace..
Even if tomorrow might change everything I love to storm.
I have to accept and make through it..

Because I assured that the light of hope is precede.

edit @ 11 Apr 2009 16:59:08 by Shiaya ☆ 志彩