ปีกที่ไม่มีค่าของฉัน.......
posted on 11 Apr 2009 15:47 by shiaya in Diary
ได้โปรด... ฉันทำทุกอย่างเพื่อพวกคุณ
ฉันอดทนและพยายามยอมรับที่จะไม่ทำ แม้ในสิ่งที่ฉันต้องการที่สุด
ฉันเลือกที่จะเสียสิ่งสำคัญทุกอย่าง...
พวกคุณให้ฉันปรากฎขึ้นมา ด้วยปีกอันยิ่งใหญ่..และสวยงามกว่าใคร
แต่ฉันไม่เคยได้มีโอกาสได้บินด้วยตนเองสักครั้ง..
ฉันไม่เคยได้ใช้สิ่งที่พิเศษที่สุดที่ฉันมี..
ขอร้องเถอะนะ ให้โอกาสฉันสักครั้ง อย่าให้ฉันต้องอยู่แบบนี้..
ถ้าฉันไม่มีปีก หรือฉันพิการจนไม่สามารถที่จะโผบินขึ้นไปได้ ฉันคงจะเข้าใจ
แต่ตอนนี้ฉันทนไม่ได้กับช่วงเวลาที่ฉันจะได้ขึ้นไปบนท้องฟ้ากว้าง...
แม้มันจะอันตรายและไร้ขอบเขตสิ้นสุดบนนั้น
ฉันก็อยากจะขึ้นไปมองพวกคุณและทุกคนจากบนฟากฟ้า
ฉันอยากเห็นทุกอย่างในมุมมองที่ไกลออกไป ด้วยปีกของฉันเอง
ฉันอยากจะิบินขึ้นไปด้วยตัวเอง ไปในที่ๆ ฉันรักและฉันต้องการที่สุด
มองขึ้นมาที่ฉัน ที่สามารถโบยบินบนที่ของฉันเองได้ไหม...
ได้โปรดอย่าทรมาณฉันไปกว่านี้...
มันเจ็บปวดเกินกว่าจะรับไหว
และมันปวดร้าวยิ่งกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันสัมผัสมา
อย่าให้ฉันต้องทำลายปีกของตัวเองเพื่อที่จะได้ไม่ต้องบินอีกต่อไป
....
ฉันจะยอมสูญเสียสิ่งที่สำัคัญที่สุดในชีวิตของฉัน
เพื่อพวกคุณ... ก็ได้
แต่ถึงตอนนั้นฉันก็คงเป็นคนตายที่ยังคงมีชีวิตอยู่
.... สูญเสียยิ่งกว่าสิ่งใดทั้งหมดที่ฉันเคยมี
.......
เจ็บปวดเหลือเกิน เกินกว่าจะรับไหวแล้วจริงๆ
ให้ฉันบิน...... ให้ฉันบินขึ้นไปเถอะนะ
....
ได้โปรด.............
ฉันอดทนและพยายามยอมรับที่จะไม่ทำ แม้ในสิ่งที่ฉันต้องการที่สุด
ฉันเลือกที่จะเสียสิ่งสำคัญทุกอย่าง...
พวกคุณให้ฉันปรากฎขึ้นมา ด้วยปีกอันยิ่งใหญ่..และสวยงามกว่าใคร
แต่ฉันไม่เคยได้มีโอกาสได้บินด้วยตนเองสักครั้ง..
ฉันไม่เคยได้ใช้สิ่งที่พิเศษที่สุดที่ฉันมี..
ขอร้องเถอะนะ ให้โอกาสฉันสักครั้ง อย่าให้ฉันต้องอยู่แบบนี้..
ถ้าฉันไม่มีปีก หรือฉันพิการจนไม่สามารถที่จะโผบินขึ้นไปได้ ฉันคงจะเข้าใจ
แต่ตอนนี้ฉันทนไม่ได้กับช่วงเวลาที่ฉันจะได้ขึ้นไปบนท้องฟ้ากว้าง...
แม้มันจะอันตรายและไร้ขอบเขตสิ้นสุดบนนั้น
ฉันก็อยากจะขึ้นไปมองพวกคุณและทุกคนจากบนฟากฟ้า
ฉันอยากเห็นทุกอย่างในมุมมองที่ไกลออกไป ด้วยปีกของฉันเอง
ฉันอยากจะิบินขึ้นไปด้วยตัวเอง ไปในที่ๆ ฉันรักและฉันต้องการที่สุด
มองขึ้นมาที่ฉัน ที่สามารถโบยบินบนที่ของฉันเองได้ไหม...
ได้โปรดอย่าทรมาณฉันไปกว่านี้...
มันเจ็บปวดเกินกว่าจะรับไหว
และมันปวดร้าวยิ่งกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันสัมผัสมา
อย่าให้ฉันต้องทำลายปีกของตัวเองเพื่อที่จะได้ไม่ต้องบินอีกต่อไป
....
ฉันจะยอมสูญเสียสิ่งที่สำัคัญที่สุดในชีวิตของฉัน
เพื่อพวกคุณ... ก็ได้
แต่ถึงตอนนั้นฉันก็คงเป็นคนตายที่ยังคงมีชีวิตอยู่
.... สูญเสียยิ่งกว่าสิ่งใดทั้งหมดที่ฉันเคยมี
.......
เจ็บปวดเหลือเกิน เกินกว่าจะรับไหวแล้วจริงๆ
ให้ฉันบิน...... ให้ฉันบินขึ้นไปเถอะนะ
....
ได้โปรด.............