Too lonely

posted on 11 Apr 2009 17:17 by shiaya  in Diary

Think of how far distance we are..

It hurts so much in my heart..

Think of how much for  love..

I could not tell  how much I love you..

It is not easy to express all the feeling..

but my eyes could say that to you..  right?

.. since the first time we met

You touched my heart..

…

I miss you.. so much

and I will never let you go

…

Please stay together

forever

Tags: lonely, too1 Comments

"H2 ~ kimi to ita hibi "

posted on 11 Apr 2009 17:11 by shiaya  in Writing
H2 （エイチ・ツー）

...จากหนังสือการ์ตูนที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก โดยนักเขียนการ์ตูนชื่อดังของญี่ปุ่น Adachi Mitsuru ผู้เคยสร้างผลงานที่เป็นตำนานของวงการการ์ตูนวัยรุ่น เช่น "Miyuki" (1980-1984) , "Touch" (1981-1987) , "Slow Step"(1986-1991) และ "Rough" (1987-1989) เป็นต้น
หลายเรื่องของเขานั้นถูกนำมาสร้างออกมาเป็นการ์ตูน animation รวมถึงยังได้ถูกสร้างเป็นภาพยนต์ และ Series อีกด้วย


"H2" นับว่าเป็นเรื่องยาวที่สร้างชื่อเสียงให้กับ Adachi Mitsuru มาก และออกวางจำหน่ายเล่มแรก เมื่อปี 1992 รวมทั้งหมด 34 เล่ม ส่วนของไทยนั้น ถูกพิมพ์เป็นของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ



H2 เป็นเรื่องราวของความรัก ความฝัน และความผูกพัน ที่ไม่ว่าใครก็ตามหากได้สัมผัสเรื่องราวของพวกเขา ..ล้วนประทับใจและไม่มีวันลืมเลือนความรู้สึกของพวกเขาได้..ในเรื่องจะเป็นพูดถึง กีฬาเบสบอล และ "โคชิเอง" เป็นหลัก โคชิเอง คือการแข่งขันเบสบอลระดับมัธยมปลายของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหนทางสำคัญเพื่อที่จะได้ก้าวเข้าไปสู่เส้นทางนักเบสบอลระดับมืออาชีพนั้นเอง



ต่อมาในปี 2005 H2 จึงถูกสร้างขึ้นมาอีกครั้งเป็น Series ซึ่งมีทั้งหมด 12 ตอน โดยมีนักแสดงตามตัวละครหลักดังต่อไปนี้

ตัวละครที่สำคัญ

Kunimi Hiro

โดยYamada Takayuki


Hiro (พ้องเสียงกับคำว่า Hero)เป็นตัวเอกของเรื่อง ผู้ซึ่งมีความสามารถในการขว้างลูก (Pitcher) เรียนอยู่ที่รร.มัธยมปลายเดียวกับ Haruka และเป็นเพื่อนบ้านตั้งแต่สมัยเด็กกับ Hikari ผู้ซึ่ง Hiro นั้นยังคงรักอยู่เสมอไม่ว่าเธอจะมีแฟนเป็น Hideo อยู่แล้วก็ตาม


Koga Haruka

โดยIshihara Satomi


Haruka (ฤดูใบไม้ผลิ) เป็นผู้หญิงที่ซุ่มซ่ามแต่น่ารัก เธอเป็นผู้จัดการชมรมเบสบอลของรร.มัธยมปลายเดียวกับ Hiro เป็นผู้ที่คอยอยู่เคียงข้าง Hiroและให้กำลังใจเสมอ จนกระทั่ง Hiro ประสบความสำเร็จ Haruka นั้นรัก Hiro แม้ว่า Hiro มักจะมองข้ามเธอกลับไปหา Hikari ก็ตาม


Tachibana Hideo

โดยTanaka Koutarou


Hideo เป็นเพื่อนที่เคยอยู่รร.มัธยมต้นเดียวกับ Hiro และ Hikari และเล่นเบสบอลทีมเดียวกัน เขาเป็นนักตีลูก (Batter) ที่มีพรสวรรค์ จึงเข้ารร.มัธยมปลายที่มีชื่อเสียงด้านเบสบอล เป็นคนที่ภายนอกนั้นดูเงียบและเข้มแข็ง เป็นแฟนกับ Hikari


Amamiya Hikari

โดยIchikawa Yui


Hikari (แสงสว่าง) ผู้ที่แสนอ่อนโยน เธอเป็นเพื่อนตั้งแต่เด็กกับ Hiro และเป็นแฟนกับ Hideo ซึ่งอยู่รร.มัธยมปลายเดียวกัน Hikari เป็นตัวละครที่ต้องตัดสินใจมากที่สุดในเรื่อง เพราะเธอรู้สึกลังเลกับความรักในปัจจุบัน (Hideo) กับความรักที่ยังคงอยู่ในความผูกพัน (Hiro)

...

หากสังเกตดีๆ จะเห็นว่าชื่อของทั้ง 4 คนนั้นขึ้นต้นด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษ "H" ซึ่งคงเป็นความตั้งใจของ Adachi และอาจจะเกี่ยวพันกับ คำว่า "H2" ด้วยเช่นกัน

- - -

สาเหตุที่มาพูดถึง H2 เรื่องนี้ก็เพราะว่าพึ่งมีโอกาสได้ดูจนจบเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ประทับใจจนกระทั่งน้ำตาไหล เป็นความรู้สึกที่อบอุ่นแล้วก็บอกไม่ถูกจริงๆค่ะ เพราะไม่ได้รู้สึกเช่นนี้มานานแล้วพอสมควร อาจจะเพราะมีอะไรบางอย่างที่มันละเอียดอ่อนกระทับกับตัวเราเป็นพิเศษ จึงรู้สึกว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่ประทับใจที่สุดในรอบปีนี้เลย

เนื้อเรื่องที่สำคัญนั้น ใน Series จะแตกต่างบ้างกับหนังสือการ์ตูนโดยเฉพาะในตอนจบ โดยส่วนตัวแล้วคิดว่าทำได้ออกมาได้ลงตัวกว่าค่ะ เพียงแค่ 12 ตอนเท่านั้น แต่สามารถสื่อสารได้ครบทุกอย่าง...

สิ่งสำคัญของเรื่อง...


ความสัมพันธ์ระหว่างมิตรภาพ
ตัวละครทั้งหมดแทบทั้งเรื่องมีสิ่งนี้เป็นองค์ประกอบที่สำคัญ รวมทั้งเป็นสิ่งที่ซ้อนอยู่ระหว่างความรักของพวกเขาทั้ง 4 คน มิตรภาพภายในเรื่องนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความซื่อสัตย์ ความไว้ใจและเข้าใจ รวมทั้งยังเป็นกำลังใจให้กันเสมอ แม้ว่าจะต้องตกอยู่สถานการณ์ที่ทำให้ต้องต่อสู้ แข่งขันระหว่างกันและกันก็ตาม

ความสัมพันธ์ของความรัก
เป็นความรักที่อาจจะไม่ใช่เพียงแค่ความรักทั่วๆไป อย่างที่เคยเห็นตามปกติทั่วไป โดยเฉพาะความรักของ Hiro และ Hikari ซึ่งดูจะซับซ้อนและแยกกันแทบไม่ออกระหว่างความผูกพันในอดีตจนถึงปัจจุบัน
ความรักที่ Hiro มีต่อ Hikari นั้นคือความรักที่เขามีให้อยู่เสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น Hikari จะเป็นคนแรกที่ปรากฎขึ้นมาในใจของเขา Hikari เป็นผู้ทำให้ Hiro ก้าวต่อไปได้แม้ว่าจะล้มเหลว และยังคงฝังอยู่ในความทรงจำของ Hiro เป็นความรักในอดีตที่เต็มไปด้วยความผูกพัน และก็เช่นเดียวกับ Hikari เธอตัดสินใจเป็นแฟนกับ Hideo แต่ความจริงแล้ว ในความรู้สึกลึกๆของเธอ เธอก็รัก Hiro มากเช่นเดียวกัน " ไม่ว่าพวกเขาทั้งสองคน ทั้ง Hiro และ Hikari จะถูกแยกออกจากกัน พวกเขาก็ยังมีกันและกันเสมอ และไม่มีทางที่ใครจะสามารถเปลี่ยนแปลงความรู้สึกนี้ไปได้.." ...เป็นคำพูดที่ Haruka พูดขึ้นมา

...ช่วงเวลาที่ใครบางคนกำลังอ่อนแอ... อีกคนก็จะอยู่ที่นั่นเสมอ....ทั้งที่ทั้งสองต่างไม่รู้ว่าอีกคนอยู่ที่นั่น

เป็นความรู้สึกที่อบอุ่นมาก มากจนกระทั่งเราดูแล้วน้ำตานั้นไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวเลย ความรู้สึกของ Hiro และ Hikari เป็นความรักที่แฝงความผูกพันอันอ่อนโยนและบริสุทธิ์มากเข้าไว้ด้วยกัน...

ในขณะเดียวกัน ความรักของ Haruka ผู้ที่เข้ามาทำให้ Hiro ได้มองเห็นปัจจุบัน... แม้ว่า Hiro จะมองข้าม Haruka และแม้ว่าสิ่งที่เธอทำทุกอย่างอาจจะดูมีค่าน้อยกว่าเมื่อเทียบกับ Hikari แต่ด้วยความจริงใจของเธอ ความรักที่มีแต่ให้โดยไม่ได้หวังการตอบแทนใดๆ เธอกลับทำให้เขามีพลังอีกครั้ง เธอเป็นสิ่งที่มีอยู่ในปัจจุบันของ Hiro เพื่อให้เขาก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆไปได้ ด้วยรอยยิ้มที่แม้ว่าเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน เธอก็จะยิ้มให้กับ Hiro อยู่เสมอ และนั้นเองเป็นสิ่งที่ทำให้ Hiro ได้เข้าใจตนเองและค้นพบตัวเองโดยก้าวข้ามผ่านอดีตที่เจ็บปวดไปได้..

" แม้ว่าเธอจะรักใคร ไม่ว่าใครก็ตาม ความรักของฉันในตอนนี้ที่มีต่อเธอก็ยังเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยนไป.. "


ส่วนในความรักของ Hideo และ Hikari เป็นความรักที่สมบูรณ์แบบของความรักทั่วไป ต่างคนต่างเข้าใจกันและกันโดยไม่ต้องแสดงออกมาให้เห็น เขาทั้งสองทำให้อีกฝ่ายเข้มแข็งด้วยการมองดูและคอยรับเมื่อฝ่ายใดล้ม แม้ว่า Hikari จะดูลังเลและสับสน แต่ Hideo ก็ยังคงไว้ใจ Hiro เพื่อนของตน รวมทั้งยังมอบโอกาสแก่ Hikari ที่จะเลือกคนที่เธอรักที่สุด ความรักของ Hideo และ Hikari นั้นค่อนข้างเป็นการเสียสละที่น่าทึ่งมากจริงๆ...

"ที่ฉันเข้มแข็ง นั่นก็เพราะฉันอยู่ต่อหน้าเธอ..."
" ไม่ว่าอย่างไรฉันจะเข้มแข็งกว่าเดิม เพื่อที่เธอจะได้ตัดสินใจที่จะเลือกฉันอีกครั้ง "


ความมุ่งมั่นที่จะประสบความสำเร็จในฝัน

ความฝันของ Hiro และ Hideo คือการเป็นนักกีฬาเบสบอลระดับอาชีพ แม้ว่าจะต้องผ่านความยากลำบาก และต้องพบกับความผิดหวัง เขาก็ผ่านมันมาได้ เป็นความฝันที่ทำเพื่อตนเอง เพื่อคนที่รัก
ในเรื่องนั้น Hiro และ Hideo แม้ว่าจะต้องเป็นคู่ต่อสู้กัน ทั้งเบสบอลและความรัก มิตรภาพของพวกเขาก็ยังคงเหมือนเดิมในท้ายที่สุด แต่ว่าในความพยายามของพวกเขา บางครั้งก็คล้ายกับความอ่อนแอ ที่กลัวว่า สักวันหากพวกเขาปราศจากเบสบอล พวกเขาก็จะไม่มีอะไรเลย ซึ่งจะทำให้ความหวังของคนที่พวกเขาทั้งรัก นั่นคือ Hikari และ Haruka พังทะลายต่อตัวพวกเขาลงไปด้วย...

ความฝันของ Haruka คือการได้ไปเป็น Flight Attendance หรือแอร์ฯ นั้นเอง เพื่อที่จะได้คอยดูแลคนที่ตนรัก ซึ่งเป็นนักกีฬาเบสบอลมืออาชีพ(Hiro) นั่นเอง

สุดท้ายคือความฝันของ Hikari คือการเลือกที่จะได้เป็น Sport Reporter เพื่อที่จะได้เขียนข่าวให้กับคนที่ตนรัก (ทั้ง Hiro และ Hideo)

...

นอกจากนี้แล้วยังมีรายละเอียดอีกมากมายที่สำคัญและดีมากๆ เมื่อได้ดูแล้วบอกตรงๆ ว่าทำให้หันกลับมามองตนเองและเข้าใจอะไรมากขึ้นอีกเยอะเลยค่ะ > < จนกระทั่งรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีความหมาย และเราจะต้องไม่ยอมแพ้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ...

ซึ่งคงไม่ต้องอธิบายอะไรอีกแล้ว..เพราะเพลงตอนจบของเรื่องได้สรุปความรู้สึกทุกอย่างเอาไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ

^_^ อยากให้ทุกๆ คนได้ฟังนะ


Title : Over.. (ost. H2)
Artist : K

-------

あの日見た夢の影が　夕焼けに伸びてる
ano hi mita yume no kage ga yuuyake ni nobiteru
ふと君がいるような気がして　仆は振り返るよ
futo kimi ga iru youna ki ga shite boku wa furikaeruyo

いくつもの季節(とき)が　すべてを虛ろにしてくけど
ikutsumo no toki ga subete wo utsuro ni shiteku kedo
記憶の中の君は　現在(いま)も　優しく微笑ってる
kioku no naka no kimi wa ima mo yasashiku waratteru

諦めるよりも辛いよ　"失くすこと"に　慣れちゃ
akirameru yori mo tsurai yo "nakusu koto" ni narecha
何もしない後悔より　...いっそ打たれてたい
nanimo shinai koukai yori ...isso butaretetai
明日は強くなれるかな　今日の仆よりも
ashita wa tsuyoku nareru kana kyou no boku yori mo
君も何処かで微笑ってる　泣きたい時でも...きっと
kimi mo dokoka de waratteru nakitai tokidemo... kitto

傘を忘れたフリした　雨の帰り道は
kasa wo wasureta furishita ame no kaeri michi wa
やけに二人無口だったね　肩が濡れていたね
yake ni futari mukuchi datta ne kata ga nureteita ne

何度も觸れた君の手を　握れなかったように
nandomo fureta kimi no te wo nigirenakatta youni
未來に君をさらわれてた　サヨナラさえ云えず
mirai ni kimi wo sarawareteta sayonara sae iezu

"変わること"を恐れながら　変わってゆく仆ら
"kawaru koto" wo osorenagara kawatteyuku bokura
忘れ去ってしまうのなら　...痛み抱きしめたい
wasuresatte shimau no nara ...itami dakishimetai
永遠よりもっと永く　瞬いてた日々
eien yori motto nagaku matataiteta hibi
君にいつかまた逢うため　あの夢追うから...もっと
kimi ni itsuka mata au tame ano yume ou kara... motto

諦めるよりも辛いよ　"失くすこと"に　慣れちゃ
akirameru yori mo tsurai yo "nakusu koto" ni narecha
何もしない後悔より　...いっそ打たれてたい
nanimo shinai koukai yori ...isso butaretetai
明日は強くなれるかな　今日の仆よりも
ashita wa tsuyoku nareru kana kyou no boku yori mo
君をいつでも想ってる　誰かのものでも...ずっと
kimi wo itsu demo omotteru dareka no mono demo... zutto

* * *

คำแปลเป็นไทย (ย่อ) (ซึ่งเราแปลเองค่ะ)

เศษเสี้ยวของความฝันที่แตกสลาย พวกเราได้เห็นวันนั้นที่แสงจากพระอาทิตย์ตกดินพาดข้ามไป
ดูเหมือนจะรู้สึกว่า เธออยู่ที่นั่น เมื่อฉันมองข้ามหัวไหล่ของฉันไป...

..แต่ทุกครั้งฉันเห็นเพียงแค่ความว่างเปล่า...
จนถึงตอนนี้ ในความรู้สึกที่อยู่ลึกเข้าไป ความทรงจำที่แสนอบอุ่นเหล่านั้น เธอยังคงยิ้มอย่างอ่อนโยนเสมอ..

มันเจ็บปวดมากกว่ายอมแพ้.. แม้ฉันเคยชินกับการสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง... ฉันเลือกที่จะถูกทำร้ายร่างกายให้เจ็บช้ำ มากกว่าการที่ไม่พยายามและต้องเสียใจ

บางทีวันพรุ่งนี้ ฉันจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าฉันคนเดิมในวันนี้...
ฉันเชื่อว่าเธอยังคงยิ้มอยู่ ที่ไหนสักแห่ง แม้ว่าเวลาที่ฉันอยากจะร้องไห้...

* * *


 

"...Do your best! ... Don't lose! "
Tags: ็h21 Comments

บางทีก็คิดมาก

posted on 11 Apr 2009 17:09 by shiaya
แด่ไดอารี่ที่รัก...

เราไม่ได้คุยกันมานานแล้วนะ
วันนี้คงถึงเวลาที่จะต้องทักทายกันอีกครั้ง
หวังว่าจะไม่ลืมกันใช่มั้ย..

ก็ไม่รู้ทำไมหรอกแต่ช่วงนี้ทำไมฉันมันชอบคิดมากขนาดนี้นะ
บางทีก็ไร้สาระซะจนทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่
บางทีอาจจะต้องหัดโตกว่านี้สักหน่อยแล้วล่ะมั้ง

ถ้าไม่งั้นจะทำอย่างไรล่ะ เกิดคิดมากต่อไปแบบนี้แล้วต้องถูกรำคาญ
คงไม่ดีแน่นอนเลย..
สงสัยตัวฉันเองอาจจะเหมาะกับการต้องสื่อสารประเภทนี้บ่อยๆ
เพราะเหมือนมีอะไรอยู่ในใจทับถมซับซ้อนกันมากมายซะเหลือเกิน
ยิ่งมันกองหนาขึ้นเท่าไร ก็ยิ่งหาพื้นเดิมของมันไม่เจอ
ทางเดียวที่จะคุ้ยหาจนเจอพื้นผิวล่างสุดได้
คือโลกแห่งการเขียนพิมพ์อ่านนี่แหละ
เห็นแบบนี้แต่มันก็มีเสน่ห์จริงๆนะ

ทุกครั้งที่คำพูดมันพรั่งพรูออกมาจากใจ
ทุกอย่างที่ถูกถ่ายทอดออกมา
เหมือนทำให้ฉันกลับมาเป็นตัวของตัวเองได้อีกครั้ง
หรือนี่จะเป็นโลกของฉันที่เผลอมองข้ามมันไป
...จนทำให้ฉันเริ่มค้นหาตัวเองไม่เจอ

มันหายไปพร้อมกับคำพูดที่ถูกเก็บงำเอาไว้
ยิ่งเนิ่นนานยิ่งทำให้ฉันลืมหลายสิ่งหลายอย่างที่เคยมีความหมาย
เพราะฉะนั้นฉันคงต้องหันกลับมาอีกครั้ง
ในโลก...แห่งตัวอักษร

เรียบเรียงมันออกมาอีกครั้งจากใจของฉันเอง
....

ขอบใจนะไดอารี่ ที่รับฟัง...
Tags: บางทีก็คิดมาก1 Comments
Previous | Next